Τι είναι, είπαμε, το wine restaurant;

Τι είναι αυτό που ξεχωρίζει ένα restaurant με ικανοποιητικό κατάλογο κρασιών, από ένα wine restaurant.
Από τον Α. Ν. Ανδρουλιδάκη
Τι είναι, είπαμε, το wine restaurant;
Οι φίλοι από το σχολείο ή τον στρατό είναι ένα είδος ανθρώπων που κάποτε μπορεί να γίνει πολύ δυσάρεστο, πιστέψτε με. Ειδικά όταν, ενώ διηγείσαι τις νεανικές σου κατακτήσεις ή τις πολεμικές σου περιπέτειες, σου θυμίζουν τη χυλόπιτα που σε τάισε εκείνη η ξανθούλα στην 5η Γυμνασίου και τη θητεία σου στα σύνορα του… Παπάγου. Ή ακόμη χειρότερα, όταν κάνουν δραματικά απλές ερωτήσεις, που όμως τελικά απαιτούν εξαιρετικά πολύπλοκες απαντήσεις.
Όπως ο προχθεσινός. «Τι είναι το wine restaurant; Γιατί η κυρία μου θα πάει σ’ ένα τέτοιο με τις φίλες της, ν’ ανησυχήσω;». Ο φίλος με δούλευε κανονικά, αλλά περίμενε και απάντηση, τουλάχιστον ως προς το πρώτο σκέλος της ερώτησης.
Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, με τα βασικά. Καμιά σχέση με οινομαγειρείο, ζυθεστιατόριο και άλλα τέτοια παλιομοδίτικα και λαϊκά. Εδώ πρόκειται για καινούργια κατηγορία και προφανώς πολύ καθωσπρέπει. Ως καινούργια κατηγορία, όμως, είναι ιδιαιτέρως ευρύχωρη και ο καθένας μπορεί να της δώσει όποιο περιεχόμενο τον βολεύει!
Επομένως, όσα γράφονται από εδώ και κάτω αποτελούν προσωπικές μου απόψεις και ερμηνείες, που ουδόλως δεσμεύουν τη διεύθυνση του περιοδικού.
Σκέφτομαι ανάποδα. Σε τι διαφέρει ένα wine restaurant από ένα κοινό restaurant ή εστιατόριο για τους ελληνομαθείς; Ασφαλώς, όλα τα εστιατόρια διαθέτουν κατάλογο κρασιών, που ανάλογα με την κατηγορία τους μπορεί να περιλαμβάνει και μεγάλο έως πολύ μεγάλο αριθμό ετικετών. Άρα, μόνο του αυτό το γεγονός δεν αρκεί για να προστεθεί η ένδειξη wine.
Υποθέτω, λοιπόν, ότι όποιος προτάσσει τη λέξη κρασί, έστω και στα αγγλικά, δηλώνει ότι το κρασί στον χώρο του έχει τον ρόλο του πρωταγωνιστή και όχι του απλού συνοδού του φαγητού. Με άλλα λόγια, τα κρασιά δεν «συμβιβάζονται» με τις γευστικές ανησυχίες και ακροβασίες του σεφ, αλλά τα πιάτα σχεδιάζονται για να αναδείξουν τις λεπτές αποχρώσεις τους. Και ακόμη, οι επιλογές του οινοχόου ξεφεύγουν από τα τετριμμένα, δίνοντάς μας την ευκαιρία να δοκιμάσουμε λιγότερο γνωστές ή και άγνωστες ετικέτες, εννοείται σε φιλικές τιμές.
Διαφορετικά, το wine περιττεύει.


Δημοσιεύτηκε στο τεύχος 8 (Νοέμβριος 2013)